"Mama, niet weer dat Colombia doen hoor"

Marjolein Kral

Oprichter

Zie jij het nut van het stimuleren van zingeving en voldoening in je organisatie, maar wil je niet in zweverig gezever belanden? Wil je dat alle mensen in de organisatie zich kunnen verbinden met de organisatiedoelen, zonder dat je ze daarvoor naar een klooster, paardenfluisteraar of horoschooptrekker hoeft te sturen? Neem dan nu contact met mij op voor een gesprek. Ik neem de koekjes mee!

Mijn zoon van 9 houdt mij scherp. Als ik hem vanuit een te groot perspectief benader of te veel reflecteer, dan gebruikt hij: ‘niet Colombia doen’. Wellicht ken je dat ook, wanneer je net uit een training komt. Je bent vol van de nieuwe inzichten en wilt ze direct gaan toepassen. Meestal doe je dat op je een van je familieleden, die zich vervolgens geprikkeld afvraagt of je het geld van de training nog terug kan vragen.

De reis naar Colombia maakte ik februari j.l.. Samen met een groep, werkte ik met de inheemse stammen die in Sierra Nevada de Santa Marta leven. Het doel: een organisatieconcept ontwikkelen, dat de materiële en immateriële werelden met elkaar verbindt. 

Lange tijd zocht ik naar antwoorden op levensvragen, wereldproblemen en -verschillen en het grote waarom. Ik nam aan, dat ik daarvoor in de immateriële wereld moest zijn. En de immateriële wereld heeft veel te bieden zoals inzichten vanuit het hart, de intuïtie, spiritualiteit, het mystieke etc. Maar de echte waarde en het antwoord ontstond toen ik het tastbaar en concreet ofwel materieel maakte. Dit is ook, waar de leiders van deze inheemse stammen naar op zoek zijn. Hun kracht en kennis ligt in de immateriële, spirituele wereld. Ze weten alleen niet goed, hoe deze kracht en kennis te vertalen in materie zoals wij die kennen: geld, contracten, plannen, consumptie etc..

Er zijn veel mensen die hen willen helpen, maar deze mensen komen vaak vanuit een afwijzing van of oordeel over de materiele wereld. Voor hun is spiritualiteit een toevlucht geworden. Dat hebben deze leiders meteen door en zij willen niet vanuit afwijzing of oordeel geholpen worden. Het is een kwestie van balans en daarin bestaat zowel immaterieel als materieel. Net zoals vrouwelijk en mannelijk, hart en hoofd, ik en wij en voor deze groep Colombianen: ‘elder and younger brother’*.

Na Colombia werd mij duidelijk dat mijn ontwikkeling ligt op het gebied van het onzichtbare in organisaties zichtbaar maken. Dacht ik nog, toen ik begon met het transformeren van mijn website (www.dottodot.nl), dat ik als energetische genezer, sjamaan, priesteres, tantrica of iets dergelijks naar buiten zou gaan treden. Blijkt het toch allemaal een stuk eenvoudiger te zijn. Na een ruime exploratie van spiritualiteit, voor vele het onzichtbare, ben ik terug bij waar het voor mij ooit begon: consultancy, projectmanagement en coaching. Wat mij betreft heeft de wereld niet nóg meer spirituele leiders, coaches en leraren nodig. Ze heeft mensen nodig, die de materiele en immateriële werelden kunnen verbinden, in balans brengen en integreren. Het lijkt misschien heel veilig om in het mystieke, allesomvattende niets op te lossen, maar weet je hoe fijn het is, als je dit kunt transformeren naar iets concreets zoals: “ik wil gewoon een lekker koekje”.

Zie jij het nut van het stimuleren van zingeving en voldoening in je organisatie, maar wil je niet in zweverig gezever belanden? Wil je dat alle mensen in de organisatie zich kunnen verbinden met de organisatiedoelen, zonder dat je ze daarvoor naar een klooster, paardenfluisteraar of horoschooptrekker hoeft te sturen? Neem dan nu contact met mij op voor een gesprek. Ik neem de koekjes mee.

* De Kogi’s (een van de inheemse tribes uit Colombia) noemen zichzelf ‘elder brother’ en zien zich als de hoeder van de moeder aarde. De. ‘younger brother’, wij, zien zij als de materiele wereld. Bekijk ook de film Aluna op youtube om meer te weten te komen over de boodschap van de Kogi’s 

Close Menu